Ann W. Mogelijk gemaakt door Blogger.
RSS
Posts tonen met het label deel 1. Alle posts tonen
Posts tonen met het label deel 1. Alle posts tonen

Ann stopt de voedselverspilling


Met de naderende feestdagen begint naast de kerststemming ook mijn schuldgevoel aan te dikken. Ik weet dat ik weer met een ronde buik in de zetel zal ploffen na het zoveelste familiediner terwijl ik eigenlijk een hekel heb aan overdaad. Even erg vind ik dat ik wekelijks eten in de vuilbak of GFT-container werp. Soms gewoon omdat ik iets niets lust of weeral eens te veel heb gemaakt van een gerecht. Na twee dagen restjes eten, ben ik het gerecht meer dan beu en blijft het staan tot het onverantwoord zou zijn voor mijn gezondheid om er nog van te eten. En dat terwijl ik ook verspilling haat. Niet zo goed bezig dus.


En ik ben niet de enige. In Vlaanderen wordt er 2 miljoen ton voedsel weggegooid, omgerekend is dit ongeveer 300kg per persoon op een jaar. Wereldwijd wordt er wel 1,3 miljard ton eten verspild, een derde van alle voedingsmiddelen. Er gaat 600 miljoen euro verloren aan de productie van dit niet geconsumeerde voedsel en de uitstoot tijdens het productieproces is gelijk aan 3,3 miljard ton koolstofdioxide. Een ware ramp voor het milieu. Dit allemaal terwijl 870 miljoen mensen op deze aardbol honger lijden. Daartegenover staat dat we al gauw 50kg voedsel per persoon zouden kunnen besparen als we bewuster met eten zouden omgaan. Een kleine verandering in mentaliteit kan een groot verschil maken.

Het wordt tijd om mijn steen bij te dragen. Gedreven door mijn schuldgevoelens besluit ik mezelf (en mijn man) een uitdaging op te leggen. Ik zou graag zes weken geen eten willen weggooien. Dus geen restjes die in de ijskast blijven liggen tot ik ze wegdoe, geen rot fruit of groenten die slecht geworden zijn, zelfs geen broodkorstjes in het groenafval. Misschien dat ik op deze manier iets aan mijn verspilgedrag kan veranderen, want dat is uiteindelijk toch de bedoeling van een uitdaging: zorgen voor verandering op lange termijn. Bovendien moest mijn moeder lachen toen ze op mijn blog las dat ik ecologisch tracht te leven (dankuwel moeke). Hoog tijd om mezelf te bewijzen.

En we gaan op zoek
Ik begin deze uitdaging met een zoektocht naar tips die me weer dat stapje verder kunnen helpen. Niet de voor de hand liggende zaken zoals het maken van restjessoep, yoghurt die twee dagen na de houdbaarheidsdatum is mag je nog opeten, overschotjes kan je invriezen (maar uiteindelijk blijven ze dan weer in de vriezer liggen) en het is best om zo veel mogelijk restjes in de koelkast te bewaren want dan blijven ze langer goed. Ja, duh, dat doen we allemaal al. En toch belandt er nog voedsel in de afvalbak.

Wel lees ik ergens dat de plaats van de voedingswaren in de koelkast belangrijk is. Zet een restje vooraan, dan ga je er sneller naar grijpen. In het oog, in het hart (of in dit geval, de mond). Logisch, maar ik hield er geen rekening mee. 
 
Waar kan ik nog op letten? Vooral winkelen kan efficiënter. Een lijstje maken (doe ik al) en me er aan houden (doe ik meestal). Blijkbaar is het ook geen goed idee om je door acties te laten verleiden. Eén brocoli kopen, één gratis en de gratis brocoli belandt een tijd later in het groenafval. Om me te helpen ga ik ook een weekmenu opstellen voor ons en de baby. Deze maak ik met de inhoud van mijn koelkast en onze diepvrieslijst voor mij. Heb ik wortelen, een paprika en een courgette liggen? Dan is het misschien nog eens tijd voor spaghettisaus. Nadien maak ik dan het boodschappenlijstje op basis van onze weekmenu.

Over onze diepvrieslijst gesproken. We hebben echt een lijst met alle voedingswaren die in onze vriezer zitten. Nemen we er iets uit, dan schrappen we dit. Gaat er iets in de vriezer, dan schrijven we het op. Dit bespaart je heel wat tijd op lange termijn (geen “Oh, wat heb ik nu ook al weer in de vriezer zitten”-zoektochten), maar het vergt wel discipline. “Ik schrijf het straks wel op,” is geen optie. Dan vergeet je het toch. Maar soit. Ondanks onze lijst, blijft de vriezer een ware vergeetput. Restjes verdwijnen erin om nooit nog gezien te worden. Een volgende voornemen is daarom: minstens één item uit de vriezer op de weekmenu.

Ook minder kieskeurig zijn tijdens het winkelen is belangrijk trouwens. Koop de groente met een vlekje of het stuk vlees dat vandaag opgebruikt moet worden. Zo belandt het uiteindelijk niet in de afvalcontainer van de supermarkt.

Wat bij ons ook vaak wordt weggegooid, zijn restjes brood. Je kunt oud brood toosten, er wentelteefjes of croques van maken, je kan het drogen voor de vogels of verkruimelen tot paneermeel, of er je eigen croutons voor in de soep mee maken. Veel opties. Wegwerpen is dus niet nodig.

Het grootste werkpunt bij ons zal zijn om bewuster te koken. Ik kook vaak te veel en kan dan dagen restjes eten. Om porties beter in te schatten vind ik hulp op de geweldige website van Het Voedingscentrum. Hoeveel patatjes, rijst of pasta moet je per persoon maken? Op de groentewijzer staat dan weer hoe groot de portie groenten moet zijn en dit voor 50 verschillende soorten. Na een uurtje surfen heb ik al heel wat bijgeleerd en een paar handige tools op zak.

En we zijn begonnen
Intussen zijn we in ons nestje al volop aan de slag gegaan. Naast een bodempje room is er nog niets in de vuilbak belandt. Al geef ik toe dat mijn man soms een beetje als vuilbak dient (sorry schatje). Zal het zo gemakkelijk blijven gaan? Waarschijnlijk niet. En lukt het om bewuster te winkelen en koken? Want om eerlijk te zijn, zo veel hebben we deze week nog niet zelf moeten koken of winkelen. (Dat is het handige van een hele week gaan helpen met de verbouwingen in het huis van je moeder. Je hebt een gratis babysit en gratis eten.) Wat met al die goede voornemens? Ik houd jullie op de hoogte!


Bronnen:
Knack.be en Het Voedingscentrum

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Op stap naar... Den Helder (Deel 1)


Vorige week moest mijn man op sollicitatiegesprek in Noord-Holland. Het perfecte excuus om er met het hele gezin enkele dagen op uit te trekken! Onze bestemming: Den Helder, een kindvriendelijke gemeente aan de Noordzee.



Dag 1

Het vertrek
Er zijn zo van die dagen dat je elkaar als koppel meer lijkt tegen te werken dan te helpen. Gelukkig zijn er ook dagen dat je elkaar perfect aanvult en vandaag is het zo een dag. Als een goed geoliede machine maken Ben en ik alles, onszelf en de baby vertrek klaar. Ook de vijf lijstjes die we de dag ervoor hebben opgesteld helpen enorm! (Ja, we zijn op een punt in ons leven gekomen waarop lijstjes onmisbaar geworden zijn.) Ik prijs me gelukkig dat alles vlot verloopt, want Ben moet vandaag en morgen op gesprek bij twee mogelijke werkgevers en dat brengt de nodige stress met zich mee. Vandaag wil ik liever niet de bliksemafleider zijn voor al die spanning.

Een vlotte rit
Het spitsuur in Nederland is een lachertje t.o.v. de files in België waardoor het aangenaam rijden is. Twee uur later stoppen we aan een tankstation zodat Ian zijn beentjes kan strekken (Lees: zodat wij hem kunnen pakken en de hele tijd recht houden tot onze armen er stijf van worden.) en zodat mama een kroket uit de muur kan eten (vooral dit laatste).

Aankomst in Hotel Den Helder
Iets na de middag komen we aan in het hotel. Familiehotel Den Helder ziet er verzorgd uit. Om naar onze kamer te wandelen moeten we door het restaurant, de bowlingbaan en de ruime, overdekte binnenkoer. Onze grote hotelkamer valt in de smaak! Ben gaat alle bagage halen terwijl ik me in de kamer nestel. (Ik hou er namelijk van om zo veel mogelijk spullen uit te pakken en meteen een plaats te geven. Het resultaat is een kamer die er na een half uur al rommelig bij ligt, maar waar ik me lekker thuis voel.)


Nadien moet Ben vertrekken naar zijn gesprek. Ik wens hem geluk en geef hem een dikke zoen. Spannend! Intussen kunnen Ian en ik wat spelen en een broodnodig dutje doen.

Nog even de toerist spelen
Ik lig net in bed wanneer Ben sms't dat zijn gesprek erop zit. Slapen zal voor vannacht zijn! Ik kijk er alvast naar uit om alles over de sollicitatie te horen. Waren het vriendelijke mensen? Wat houdt de job allemaal in? Heeft hij er zin in? Niet veel later krijg ik een enthousiast ventje te zien en laat ik hem honderduit vertellen.

Na het middagdutje van onze kleine held hebben we nog tijd om de hindoetempel in de buurt te bezichtigen. "De hoogste hindoetempel van Europa" blijkt net iets hoger als een kleine kerk of een kapel. Beetje teleurstellend dus. Maar de kleuren en versieringen zijn wel leuk om te zien. Volgens Ben ziet hij eruit zoals de tempels in India, alleen zijn de exemplaren daar net iets groter. Ik vind het allemaal nogal nep overkomen, zoals een attractie in een pretpark, maar met een beetje achtergrondinformatie wordt het bouwwerk plots al heel wat interessanter. Blijkbaar gaat het om een erg bijzonder project. De bouw van de tempel kostte een half miljoen euro en is volledig met giften en donaties gefinancieerd. De versieringen zijn door 15 Indiase en 8 Sri Lankaanse kunstenaars aangebracht en mag dus best een kunstwerk genoemd worden. Al bij al is de tempel zeker het ritje (van tien minuten) waard! 






Op restaurant
Die avond hebben we geen zin meer om met de auto te rijden en gaan we eten in het restaurant van het hotel. De verkeerde beslissing zo blijkt, want het eten is duur en niet zo lekker. We ontdekken die avond wel dat ik geen Nederlands maar Vlaams spreek. (Natuurlijk wist ik dat al, maar dat het zo erg was...) Van zodra ik iets tegen het personeel zeg, beginnen ze ons in het Engels aan te spreken. Ben geeft me dus snel een spoedcursus Nederlands om verdere verwarring te voorkomen. Nu ik ook een andere taal moet beginnen spreken, zijn we pas echt op reis!

           Vlaams                              Nederlands
           Dank u                                  Dank je wel!
           Dag                                        Tot ziens!
           Hey                                       Hallo!
           Morgen                                 Goeiemorgen!
           Rekening                              Bon

(Spreek alle Nederlandse woorden ook met het nodige enthousiasme en volume uit. De uitroeptekens staan er niet voor niets.)
(Eventuele Nederlandse lezers kunnen dit meteen als een spoedcursus Vlaams beschouwen. Zij dienen bij de uitspraak hun enthousiasme en volume te temperen.)

De eerste nacht
Op reis gaan met een baby vind ik best spannend. Het is altijd afwachten hoe hij in een vreemde omgeving gaat slapen. We proberen zo veel mogelijk van zijn gewoonlijke slaapritueel te respecteren (slaapzak, krabwantjes, licht uit en de laatste fles geven) maar het wordt toch een strijd om hem in slaap te krijgen. Vooral de lichtflitsen van de tv (ook al ligt er een dekentje over het reisbed) maken het ons niet gemakkelijk. We zetten door en een uurtje later liggen Ben en ik met de tv op fluistermodus in het zachte hotelbed te genieten. 

De film van de avond is Pearl Harbour. Niet meteen onze eerste keuze, maar het had veel erger kunnen zijn (zoals de film die ze de dag erna zullen spelen). Ik neem Ben zijn hand vast, knijp er eens in en glimlach. Wat is het toch fijn om met mijn gezinnetje op reis te zijn!



Adressen

Hotel Den Helder
Marsdiepstraat 2
1784 Den Helder


Hindoetempel
Annie Romein-Verschoorlaan
1784 Den Helder



  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS