Ann W. Mogelijk gemaakt door Blogger.
RSS
Posts tonen met het label foto's. Alle posts tonen
Posts tonen met het label foto's. Alle posts tonen

9 dingen die je kan doen als je vlucht vijf uur vertraging heeft

De eerste keer vliegen met onze kleine peuter en het noodlot sloeg toe. (Even heel dramatisch doen.) We mochten bijna instappen toen op het scherm een dikke vette delayed verscheen. Vijf uur wachten in een Spaanse luchthaven met een beperkt aanbod aan activiteiten. Met een peuter die te vroeg uit zijn bed gehaald was en twee vermoeide ouders die geen wandelwagen bij zich hadden. (Een bewuste keuze deze keer, maar op dat moment heb ik mezelf wel even vervloekt.) Je kan dan boos worden en beginnen wanhopen. Of je kan het beste maken van een vervelende situatie en er meteen een blogpost over schrijven.


1. Slapen
Dit werd me echter zeer moeilijk gemaakt door een krijsende baby (kan iemand die even versmachten aub?) en enkele heel luidruchtige Britse jongeren.


2a. Eten
Het voordeel van een vertraging: gratis eten! We kregen drie tegoedbonnen ter waarde van 12 euro om een maaltijd in de luchthaven te nuttigen.


2b. Nog eens eten
Want 12 euro per persoon dat betekent geld genoeg voor een dessert. Is mijn 'zucht, weeral eten' pose een beetje gelukt?


3. Wandelen
Met een peuter in de draagzak die nood had aan een dutje.


Terwijl kon ik wat winkeltjes gaan doen. Al leverde dit slechts entertainment voor een kwartier in een luchthaven als Alicante Airport.


4. Lezen
Dat is een optie. Tenzij je leesboek in de reeds ingecheckte koffer zit natuurlijk.

5. Schrijven
Gelukkig zat mijn tablet wel in de handbagage.


6. Je mails en andere blogs lezen
Daar kon ik me welgeteld een half uur mee bezighouden. Daarna was het gratis internet op. (Echt waar.)

7. Meerdere toiletbezoekjes
Ik geef toe, op dit punt werd het zinloze bezigheidstherapie.


8. Spelen met de kleine man
Met een peuter kan je altijd plezier maken. Al is het maar door te kijken hoe hij plezier maakt.



9. Stomme selfies maken
Ik begon mij een beetje Tom Hanks in The Terminal te voelen.


Waar dan toch ook weer een leuke foto van ons drietjes bij zat.


Om 14u mochten we eindelijk instappen. Op het vliegtuig deed Jetair zijn best om het goed te maken met extra vriendelijk personeel, een gratis drankje en een slapende peuter.


En om 17u waren we veilig geland. 


We made it!


Nog meer '9 dingen' lezen? Klik dan hier en hier.


Mijn blog kan je volgen via Bloglovin'

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Onze nazomer in Spanje

Tien dagen aan de Spaanse kust, de eerste keer vliegen met de kleine man, een appartementje in een kleine badstad, af en toe regen of wolken, regelmatig zon, kille avonden, zomerse dagen, lekker en veel eten, cocktails drinken, siësta's, uitstappen, een kleine huurauto, avondwandelingen aan zee, wiegende palmbomen en leuke winkeltjes. Dat vat ons reisje naar Spanje wel samen!


We zijn intussen al meer dan een week terug en de Spaanse nazomer heeft plaatsgemaakt voor de Belgische natte herfst. Maar dan is het eens zo leuk om door de foto's te bladeren en op te gaan in al die fijne herinneringen. Voor iedereen die benieuwd is naar wat vakantiefoto's of gewoon nog een beetje mee wil nazomeren, deel ik met plezier de mooiste foto's van ons Spaans avontuur (of 'avonturos Spanos' zoals Jommeke het zou zeggen). 

Dag 1: Wij gaan vliegen, vliegen, vliegen... heel hoog in de lucht
Ik was er zo nerveus voor, de eerste keer vliegen met onze peuter. Gelukkig had ik een artikel gevonden op De Groene Mama om me bij de voorbereidingen te helpen. Ik had nieuwe speeltjes en boekjes gekocht, rijstwafeltjes om op te knabbelen en de tablet vol gezet met liedjes en filmpjes van Plop en de Teletubbies. Dat bleek gelukkig voldoende om de kleine man twee uur zoet te houden.


Dag 2: Een waterval om je haar onder te wassen
Een aanrader van mijn schoonvader: de watervallen van Algar. Als het warm is kan je hier ook zwemmen trouwens. Hoe zalig is dat! Zo warm was het die dag echter niet, maar mijn ogen hebben wel van het uitzicht genoten. Hoe idyllisch kan het zijn.


Dag 3: Een stevig ontbijt
Meestal gaven mijn man ik de voorkeur aan een zelf bij elkaar gesprokkeld ontbijt op het terras van ons appartement, maar twee keer gingen we voor die eerste maaltijd van de dag de deur uit. Hier heb ik voor het Engels ontbijt gekozen. Deze foto past meteen binnen het eerste thema van het boostyourpositivity-project dat weer volop aan de gang is. Mijn favoriete ontbijtjes zijn toch wel die op reis... 


Dag 4: Verliefd op zand
Als er één ding is waar ik van genoten heb, is het om de kleine man op het strand te zien spelen. Als een kleine koning van een wel heel erg grote zandbak. En daar mocht hij het zand wel op (en soms over) de rand strooien. Profiteren dus! 


Dag 5: Hydrateren
Wat moet je doen als het warm weer is?


Nog een extra foto: onze peuter die speelt op het strand. (Maar wie laat er daar nu een zwembadje achter? Nee, dat was niet dat van ons.)


Dag 6: Halloween in het paradijs
Op reis gaan is: een dierentuin bezoeken in oktober, tropische temperaturen en dan omgeven worden door halloweenversiering. 


Mundomar is trouwens een aanrader! De kleine man was vooral fan van de shows. Applaus!


Dag 7: Fotoshoot op het strand
De zevende dag was de warmste dag van ons reisje. 31 graden is het toen geworden. Ideaal voor een duik in de zee en dan weer lekker drogen op het strand. Intussen zag ik mijn zoontje een paar meter verderop allerlei poses aannemen. Hij leek zich in een heuse fotoshoot te wanen. Alleen was er geen fotograaf in de buurt, dus dat leverde een enorm schattig tafereel op. Gelukkig is er mommy to the rescue die het best zag zitten foto na foto te nemen van onze ijdeltuit. Deze noemt 'het varkenssnoetje'. (De periode van lachen als hij een fototoestel ziet, is al even voorbij.)


Dag 8: De mooie kant van Benidorm
We konden het niet laten en moesten het fel overroepen Benidorm bezoeken. De cliché's zijn er natuurlijk voor een reden: er waren heel veel oude mensen in elektrische rolstoelen. Maar Benidorm bleek best ook een mooie stad met een bijzondere kust.


In het water vond hij er niets aan, maar op het terras kroop hij maar al te graag in zijn speedboot. (Wat een held.)


Dag 9: Regen 
Ook in Spanje is het herfst. Eén echt druilerige dag hebben we gehad, maar zelfs toen kon ik nog lachen.


Dag 10: Opruimdag
De laatste dag in ons paradijs. Tijd om alles proper te maken voor de volgende huurders van het appartement. Maar er was nog net tijd voor een wandeling en een koffie. En onze kleine zoon maakte nog snel een Duits vriendje.


Dag 11: Vliegen
Vertrekken in Spanje zag er zo uit.


Aankomen in België zag er net iets anders uit.


Deze foto schreeuwt toch gewoon "Welkom thuis!"
Vinden jullie ook niet? :-)

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Over de baby die een kleine peuter werd

Veertien maanden is de kleine man intussen. Geen hulpeloze baby meer, maar een peuter in wording. "Lillipeuter" zoals mijn man hem noemt. Doorslapen is er jammer genoeg nog steeds niet bij (of wat dacht je) maar op andere vlakken wordt het al een echt meneertje en vallen de veranderingen eens zo hard op.


Tegenwoordig is hij gek van auto's, boekjes, blokken en alles wat lawaai maakt. 
Hij beweegt de auto's in zijn Toet Toet Auto's Garage, 
(Ook Nijntje moest in de carwash. Je kan al raden dat dat niet goed kwam.) 


hij stopt de ballen zelf in zijn Ballenboom (jaja, V-Tech heeft al goed aan ons verdiend) en bakjes uitladen, groot of klein, is zijn favoriete bezigheid. (Inladen moet de mama jammer genoeg nog doen.)

Sinds kort heeft hij ook een zandbak buiten. Eindelijk mag hij in zand graven en lekker vuil worden. (Dat probeerde hij voordien al meermaals in onze moestuin.)


Alles in de mond steken doet hij nog steeds. Jammer genoeg ook steentjes, blaadjes, zand, ...

Als mama even vijf minuten rust wil, kan ze hem tegenwoordig een boekje in de handen stoppen. (Joepie)


of de DVD van Bumba opzetten (de clown waar ik een grote haat-liefde-verhouding mee heb).


Gelukkig zorgen de Teletubbies en Woezel & Pip ook voor een tijdelijke gehypnotiseerde toestand.

Het gebeurt niet zelden dat ik hem kwijt ben en meestal is hij dan naar de badkamer verdwenen. 
Betrapt!


Hij weet intussen dan toch dat hij de wasmanden niet mag uitladen


maar de kastjes opendoen is nog te verleidelijk.


In de keuken heeft hij één kastje dat hij mag opendoen en uitladen,
met soms wat rommel tot gevolg


en soms gewoon complete chaos. (Beeld je meteen in dat de rest van het huis er ook zo bijligt.) (Dat komt ervan als je even aan het bellen bent met een vriendin of afgeleid bent door je blog.)


Voor de rest wil hij zo veel mogelijk zelf doen.

Zelf eten


Zelf drinken


Koffie zetten (die de mama dan opdrinkt natuurlijk)


Of zijn tut insteken (En hij kan hem ook draaien als hij verkeerd zit. Handig!)

En als het hem gelukt is om iets zelf te doen, klappen we samen in de handjes of geven een high five(Daar kan ik geen foto van nemen, tenzij ik een derde hand zou hebben.)

Alleen stappen doet hij nog net niet. (Kan iedereen aub stoppen met dat te vragen?!)
Voorlopig blijft het bij zich al stappend een weg banen langs de meubelstukken en de benen van mama. 

Het is vermoeiend, zo'n lillipeuter in huis. Op sommige dagen lijk ik hem enkel achterna te hollen en constant op de regels te wijzen. Laat de vuilbakken nu eens dicht. Geen kastdeuren open doen. Pas op voor je vingers! Niet te dicht bij de TV gaan staan. Laat de diepvries maar mooi dicht. Geen eten op de grond werpen, geef het maar aan mama als je het niet meer moet hebben. De drinkbeker met de opening naar boven houden, schatje. ZUCHT!

Maar desondanks is de liefde groot ;-)

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

De mooiste beelden van onze reis

Ik hou zo van reizen! De eerste dagen, laten we eerlijk zijn, was het zoeken. Waar waren we aan begonnen? Rondtrekken met een kleine babypeuter die niet in de auto wou slapen en ook 's nachts geregeld van zich liet horen. Maar eens we een routine gevonden hadden, was het heerlijk. Twee weken zijn we weggeweest, twee veel te korte weken. Zijn mijn batterijen nu opgeladen? (Die vraag krijg je dan geregeld te horen.) Niet echt. Misschien na nog een reisje. (Of twee.)

Voor jullie heb ik alvast de mooiste foto's op een rijtje gezet. Ik vermoed dat er geen interesse is naar de volledige fotosessie van 450 foto's dus heb ik me tot 17 foto's beperkt. 

1. De eerste dag maakten we een stopje aan een speeltuin, vlak bij dit mooie duinlandschap. Deze naaldbomen vond ik echt prachtig. (Het is toegestaan om zoals mijn man met de ogen te rollen, want ik stond toen ook al alleen in mijn liefde voor deze bomen.)


2. De kust in Etretat. Meteen ook de reden waarom ik niet meer van de grijze Belgische kust vol flatgebouwen kan genieten.


3. De tropisch warme vlindertuin in Honfleur


4. Typische Normandische huizen in Beuvron-en-auge


5. De kleine man speelt voor het eerst op een strand, op Juno Beach nog wel. (Beetje gek als je bedenkt wat zich hier 70 jaar geleden heeft afgespeeld... En nu zit daar een kleine vent rustig in het zand te dabben.)


6. Restanten van de tweede wereldoorlog, het hoort bij Normandië. Dit was een monument ter ere van de Amerikaanse soldaten op een kerkhof in Colleville-sur-mer. En we waanden ons ook heel even in Amerika. Het hele kerkhof was groots, proper en verzorgd. 


7. Een klein moment van geluk toen ik onze schoenen bij elkaar zag staan... (Ja, ik heb ze zelf zo mooi bij elkaar gezet.)


8. Oesters eten aan de kust van Cancale. Conclusie: nog steeds geen fan.


9. Dinan, een betoverend Middeleeuws stadje


10. De Mont Saint Michel. Eindelijk heb ik hem ook eens bezocht!


11. Mijn hoogtepunt: een bungalow aan de kust gehuurd en elke avond ben ik (alleen) naar de zonsondergang gaan zien.


12. Eén van mijn favoriete foto's van de reis: mijn twee ventjes aan de Côte de Granit Rose.



13. Waar meteen ook de mooiste gezinsselfie getrokken is...


14. Boottochtje naar en wandelen op Sept-Îles. Een aanrader!


15.  Kroelen in de tent


16. In Jumièges bezoeken we de ruïne van een abdij.


17. En wordt meteen de leukste foto van onze kleine vent genomen.



Normandië en Bretagne, het waren zeker niet de meest exotische bestemmingen die we ooit bezocht hebben, maar het was er wel heel mooi. Het was zeker niet het beste weer dat we ooit gehad hebben (vaak bewolkt, regen en veel wind), maar gelukkig brak de zon geregeld door. Het vervoer was ook niet zo bijzonder (gewoon met de auto, niet met de magische bus of de motor), maar het was fijn om lekker warm en droog te zitten tijdens die buien.

Bovenal heb ik genoten van de tijd met mijn twee ventjes en het gezelschap. Meer heeft een mens (of toch deze mens) uiteindelijk niet nodig om er een goede reis van te maken.


En hoe waren jullie afgelopen weken nog?

Follow my blog with Bloglovin

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS